انسان تباهم

سلام

نمیدونم از کجا شروع کنم یعنی هیچ وقت همین که نمیدونم از کجا شروع کنم برام بوده.گاهی هم که میدانستم اغاز کجاست و اشتباه اغاز کردم.افتادم داخل منجلابی که در امدن از ان سخت و دشوار بود ولی بعد مدت ها افسردگی و بهم ریختگی بیرون می امدم ولی خب چه فایده نه تجربه میشد برایم نه درس فقط روحم ازار میدید.این مدت هم در شرایط بسیار نابسمان روحی قرار داشتم هیچ کسی هم جویای حالم نبود و این بیشتر اذیت ام میکرد که من هیچ دوستی ندارم یا هیچ دوستی نداشتم و به دروغ ادم هایی که اطراف ام بودن رو دوست میدانستم.

من نمونه یک 1 تباه هستم .دیگران هیچ تقصیری ندارن من خودم مسبب تباهی روح و جسمم هستم.